Het verhaal van Jules
Het verhaal van Jules is niet uniek. Egels hebben de neiging om vast te komen te zitten. Blijkbaar hebben ze weinig ruimtelijk inzicht of houden ze gewoon geen rekening met hun stekels. Elk jaar komen er ongeveer 10 egels binnen in ons opvangcentrum die vast hebben gezeten in netten. Meestal zijn dit jonge egels die de wereld verkennen, op zoek naar extra voedsel, en ze denken dat het net hen erdoor laat als ze maar hard genoeg hun best doen. We hebben onder andere Fozzy, Landak, Tiggy, Wuluwulu en Jules gehad.
Zodra ze vastzitten, zitten ze ook echt vast. Worstelen en proberen eruit te komen, maakt het erger. Het kost altijd veel tijd om de egels te ontwarren zodra ze binnenkomen, omdat ze niet meewerken. De ‘kietel, kietel, knip, knip’-methode helpt zeker. Het kietelen van hun achterkant ergert ze en ze rollen zich uit, en op die manier kunnen we alle draden volgen en doorknippen.
Daarna verzorgen we eventuele verwondingen die ze hebben. De draad kan in hun huid hebben gesneden als ze lang vast hebben gezeten, en terwijl ze vastzitten, zijn egels ook vatbaar voor madenziekte. Nadat we ze hebben schoongemaakt en behandeld tegen eventuele pijn, beginnen we ook met vocht en voedsel zodat ze weer op kracht kunnen komen.
Het is een tijdrovende en nauwkeurige klus om een vastzittende egel te behandelen, maar als het eenmaal gelukt is, geeft het veel voldoening om te zien dat hij weer kan bewegen en zijn kracht terugkrijgt. De resultaten zijn zeer goed: we hebben een vrijlatings- en slagingspercentage van 90% als de egels op tijd worden gevonden.
